Categories
Литература Поезија

јас и кучињата

Христо Петрески

Categories
Литература Поезија

овде никогаш не сум сигурен дали одам или се враќам

Categories
Времеплов Литература Проза

Автобус

Categories
Литература

Како да се напише урбана и ангажирана песна

За книгата „Разден“ од Кристина Николовска, во издание на Центарот за култура „Ацо Караманов“ – Радовиш, 2020 година

Стихозбирката Разден од поетесата Кристина Николовска, добитник на наградата Караманов за 2020 година, е посветена на поезијата и поетите, односно на Ацо Караманов, Коста Рацин, Гане Тодоровски, Анте Поповски, Петре М. Андреевски, Даница Ручигај, незнајниот поет… 

Создадена е во духот на современата, актуелна, постдмодерна македонска поезија, како потрага, крик и лелек по духовното наспроти материјалното, кон вечното и трајното а не дневното и минливото, како аманет и тестамент како да се создаде и напише урбана и ангажирана песна. 

Сите творби во книгата претставуваат своевиден контрапункт, апотеоза, дитирамб, химнични напеви, мини поеми, тристишија, катрени, постаменти… 

Книгата се отвора и започнува со филозофијата на паузите, т.е. филозофијата и паркингот на животот. Како подотворени и раздиплени страници од горчлив и трагикомичен роман – како и секој живот, а да (се) раздени – како песна! 

Творештвото како игра, но не само со раката, пенкалото, моливот, пердувот, перодршката, хартијата, тастатурата, туку со мислата, зборот, пораката, поентата, зачудувањето и очуденоста… 

Словољубие, а не славољубие – вели авторката. Во отсуство на урбана и ангажирана песна, создава поетски бисери и медалјони, со афористичен призвук и ирониски артефакти, како што е случај и со духовитата и брилијантна песна Иронија: Сите мислат дека знаат што е / иронија… / Е, тоа е иронија!       

Разденот е зборот, за мугроносникот Коста Рацин, за новото раѓање, за Караманов – глас, спас, како јас, како нас… 

Поетска сончевина, ганевина… Со прекрасни зборови и зборообразувања: дарбеник, заводник на речта, оригиналник… 

За Анте Поповски: историјата на светлината, камбани на сознанието, страдалнички солзи, нема ништо поголемо од големиот македонски јазик… 

За Петре М. Андреевски: солзарник (сад со солзи – медовина од бол)… Парче душа, поетнина. 

За Даница Ручигај: стихољубие. Новиот поетски разден, водопад од поезија. 

За незнајниот поет: одбегнувајте чисто поетски места.  

За умирачката: патарината е иста за сите!  

Мисли, сентенци, оди за родољубието, животот, поезијата, спонтано и импулсивно, творечки и креативно! 

Лего-сложувалка, сонувалка, себеранувалка, запишувалка… 

Стапици, загатки и одговори во дилемите и прашањата, на пример: совршено невештите или невешто совршените… 

Дваесет и пет песни поделени во петте циклуси: Тактика, Љубезност, Ист век со сонцето, Потонати сонца и Разден. 

Трета поетска книга, како нова трета среќа по претходните две книги: Десимфонија (Книжевна младина на Македонија, 1988) и Мугроносна (Книжевна младина на Македонија, 1989).

Христо Петрески