Категорија: Поезија

ФАТАМОРГАНА

Дожд врне а дожд нема
сонце грее а сонце нема
влегуваш во градот
градот го нема
пловиш по море
(и риба сонува море)
а море нема

зборувај дожд
зборувај земја
зборувај човек
зборувај време

Фатаморгана
тропа на врата
зад увото изгреало сонце
гледаш а не слушаш
слушаш а не гледаш
зад увото изгреало сонце
ниту слушам ниту гледам

кукурикаат петли
секој петел во својата ноќ
зборувај дожд зборувај човек
зборувај семе врне дожд
одразглоби бол од зглоб

Фатаморгана тропа на небото
врне дожд
врати се во себе
од градот во градот
од песната во песната
врати се во себе
во спокојно лудило на убавината.

Матија Бећковић – ОТАЦ

И оцем својим не зовите никога на земљи,
јер је у Вас један Отац,
који је на небесима. Матеј, 23,9.

Нико није већи од оца
Камоли син
Нити је иједан отац
Раван оцу
Ако има сина
Који зна шта је отац
Једино ако га нема.

Кад би иједан син
био већи од оца
И онај први син
Јединац света
Био би већи
Од Бога оца
Јединог оца
Који није син.

Синови су очеви
Али ни један син није Отац
Па ипак нико на земљи
Није сироче без оца
Само ако обори очи и завири у себе
Или их подигне
И погледа у небо.

М. Бећковић – БЕЗ НИЂЕ НИКОГА (Завод за уџбенике, Београд, 2007)

Матија Бећковић – ОТАЦ

КРИЛЈА

Совсечи небо со ден нагрлено…
Ископано сињо жили испушта –
крилја ли созива?

Птица –
вртимушка во воздух завртена…
Се шират сини кругови.

Поджегнати од летови
развекани крилја
се наджнивуваат со височина.

Зависти небо нагревано…
Отопено сињо пламен истура –
лет ли усилува?

Одглавени крилја
од наострени простори
павкаат над стрношина.

Птица –
вртимушка в прав одвртена
со распретани крилја пат ми темносува…

Сињо / Светлана Христова-Јоциќ
[нацрт на корицата и графички прилози Владо Јоциќ]
Македонска книга, 1980

Разговори со Бога
Душко Наневски
[ликовно обликување Рубенс Корубин]
Феникс, 1993

ЈУЖНА ЅВЕЗДА
Влада Урошевиќ

Каде е тој крај тоа име што го барам
таа слика од детството тој ѕид сиот изнашаран
таа следа таа сенка таа ѕвезда
тој град што никаде го нема
таа земја Алдебаран

Каде е тој сон пред сонување баран
тој пат тој знак со својата смисла скаран
тоа море тоа лето тоа небо
таа билка што се крие среде пепел
таа песна Алдебаран

Каде е тој глас многу доцна што е разбран
тој оган тој старец ни до крајот разочаран
таа лузна од раѓање што е на нас
таа боја таа љубов таа слика
таа жена Алдебаран

Каде е тој патник што насекаде е стран
тој корен тој бран што почнува пак од бран
таа река тој патоказ таа шума
таа птица таа стара
триж вистина триж измамна Алдебаран
(1960)

Алдебаран / Влада Урошевиќ
Култура, 1991

Песната е објавена во книгата
БОГОВИ НА КЛАДА
PE MULIKANI JAG E DEVELA PHABON
Македонија Презент, 2021 г.

---

Ибраим Џемаил е еден од основоположниците на современата ромска книжевност. Роден е 1954 година во Скопје каде се школувал, а потоа животниот пат го однесе во Германија каде живее и твори. Во 1980 година во Скопје ја издава својата прва книга поезија насловена „Ноќен Скарабеј“. Има учествувано на голем број книжевни манифестации како во земјава така и надвор од неа. Член е на друштвото на писатели на Северна Рајна Вестфалија.